Jak powiedzieć rodzicom że nie chcę chodzić na religię. Mam dość tego przedmiotu i tej starej baby co powinna się w grobie przewracać Swoją drogą widać po moi nicku że raczej mi z tym przedmiotem nie po drodze. Tata wię że nie lubię za bardzo tego przedmiotu tylko mama mi każe bo chcę żebym poszedł do bierzmowania ale nie chcę.
zapytał(a) o 15:09 Co powiedzieć mamie,żeby nie iść do szkoły ? jutro jest sprawdzian z histy, a ja nic nie umiem i tez mam jutro oddać 2 wypracowania...napisałam dopiwro 1 ;/ wymyśliłam, że powiem mamie, że nie powinnłam iść jutro do szkoły, bo mam katar i mnie gardło boli , to sobie na spokojnie napiszę to wypracowanie ;d to dobre czy raczej sie nie zgodzi ? moja sis zostawiła w domu na tydzień bo miała katar... o sprawdzianie jej nic nie mowiłam ;d może takie byc, czy macie coś lepszego ;d Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 15:12 Moja by się nie zgodziła. Możesz z rana powiedzieć, że bardzo źle się czujesz, często właź do toalety. Możesz potrzeć w nocy oczy, żebyś rano miała czerwone i podkrążone. Jak da Ci śniadanie to powiedz, że nie masz apetytu, czy coś. Moja by to łyknęła. zacznij mowic ze cie boli gardlo albo cos... ;) ZyzioXD odpowiedział(a) o 15:10 powiedz prawde ania286 odpowiedział(a) o 15:10 udawaj że wieczorem cię głowa boli a rano powiec że nie dasz rady wstać . XDDpoleż chwile i udawaj że cie na prawde boli . weź dwie łyżeczki proszku do pieczenia i jak będzie ci tak bulgotać w gardle to wypluj. Będziesz miała gorączkę ! ja zawsze tak robiłam jak nie chciałam iść do szkoły ;-). chyba, że... idź na wagary ;d ale tego nie polecam . blocked odpowiedział(a) o 15:17 Może byc:) Jasne może się zgodzi ;) jeszcze może em.. Powiedz, że jest Ci nie dobrze;) Albo ze tak jakoś słabo i wtedy na pewno ci pozwoli zostac w domu ja często mówię że mnie brzuch boli i mówię żeby mama dala mi tabletkę i jak mi daje to sprawdza cy biorę bo jak bym nie wzieła to znaczy ze udaje to jak wsadzam do buzi i mama idzie a jaki już posła to leco do łazienki i to wypluwam ale trochę boje się tak robić ale robię tak już od 3-4 lat :) DZIAŁA WYŁĄCZNIE NA JESIENI I W ZIMIE!Rano pocieraj policzkami i czołem o gorący kaloryfer. Idź do mamy pokasłaj trochę, pociągnij nosem i powiedz że masz gorączke (czolo musi byc gorace). NAPEWNO NIE PUŚCI CIĘ DO SZKOŁY. Ja tak robię i działa. Trzeba pożądnie nagrzać twarz bo nie uwierzy (dwa razy za malo potarlam i nie wypalilo) xdd. Moja mama nigdy niczego nie łyka ale to owszem. Tylko nie rób tego za często bo dowie się co robisz. Udawaj na wieczór że źle się czujesz idź do pokoju do łazienki itd z 5 razy. Połóż się i powiedz mamie: Nie Ja musze tam iść przecież jest sprawdzian A się źle czuje! MAM nadzieję że jutro mi przejdzie i idź spać. Rano gdy mama Cię obudzi idź do toalety z podkulonyni nogami A na końcu dotknij ściany czy czegoś tak i mow że masz miękkie nogi i że Cię boli brzuch i udawaj że wymiotujesz może wyślij slime czy coś ;) powiedz ze nie idziesz bo zle sie czujesz i tyle ;p puma55 odpowiedział(a) o 15:14 POwiedz ze ci nie dobrze i brzuch cie boli Sekhmet odpowiedział(a) o 15:10 -Mamo mówili w TV że jutro Al-kaida planuje zamach na naszą szkołę!nie mogę iść!nic lepszego nie wymyślę waza odpowiedział(a) o 15:15 powiedz ze boli Cie gardlo albo reka czy cos w tym stylu ;) Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lubSprawdź poniższe rady i koniecznie podziel się z nami tym, jak zadziałały! 1. Okazuj wdzięczność i uznanie! Nie chodzi o to, żebyś oszukiwał rodziców, pokazując na każdym kroku, że jesteś im dozgonnie wdzięczny za wszystko, co dostajesz (mogliby się nieźle dziwić, kiedy w ciągu obiadu kilka razy podziękowałbyś za podanieProblem odmowy przez dziecko pójścia do szkoły zazwyczaj nie pojawia się 1 września. Dochodzi do tego najczęściej kilka tygodni później. Dla ustalenia prawidłowej diagnozy zachowania dziecka bardzo ważne są zarówno moment jego pełnej odmowy chodzenia do szkoły, jak i rozwój całej historii. Opis przypadku i jego analizę przedstawia specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, neurolog, epileptolog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny prof. dr hab. n. med. Tomasz Wolańczyk, kierownik Kliniki Psychiatrii Wieku Rozwojowego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. 8-letni Antek poszedł we wrześniu do III klasy. Do tej pory nie unikał szkoły, a nauka nie sprawiała mu trudności. W listopadzie, w dniach, w których miał iść do szkoły, zaczął uskarżać się na różne dolegliwości. Zaczęło się klasycznie: najpierw mówił, że boli go brzuch, potem, że jest przeziębiony. Mama Antka postanowiła, że nie pójdzie do szkoły. Ale kolejnego dnia chłopiec znów twierdził, że źle się czuje. Mama tym razem nie zgodziła się na pozostanie chłopca w domu. iStock Opór przed pójściem do szkoły narasta Po dwóch dniach Antek kategorycznie odmówił pójścia do szkoły. Zaczął płakać i błagać mamę, żeby pozwoliła mu zostać. Mówił, że nie może iść, bo się boi, jednak nie potrafił jednak określić, co wzbudza w nim tak silny lęk. Mama pytała, czy ktoś go w szkole krzywdzi, czy stało się coś złego. Antek zaprzeczał, ale błagał, by mógł nie iść do szkoły. Mama znów uległa. Antek został w domu. Następnego dnia mama postanowiła go zawieźć do szkoły, ale chłopiec tak się zaparł, że nie było możliwości, by wysiadł z samochodu. Sytuacja stawała się coraz trudniejsza, a opór Antka coraz silniejszy. W końcu sprawą zainteresowała się szkoła i wezwano matkę chłopca w celu uzyskania wyjaśnień. Antka skierowano na badanie psychologiczne, które wykazało, że chłopiec jest przeciętnie zdolny i ma potencjał intelektualny, który powinien umożliwić mu nabywanie wiedzy, ma też spory zasób wiadomości. Nie znaleziono uchwytnych powodów, które mogłyby spowodować, że chłopiec nie chce chodzić do szkoły. Czy możliwa jest przemoc rówieśnicza? Kluczowe wydaje się to, że chłopiec się boi. Nie wiemy jednak, przed czym odczuwa tak silny lęk, który uniemożliwia mu chodzenie do szkoły. Spójrzmy na poszukiwanie przyczyn przez mamę Antka. Pierwszą, którą w takiej sytuacji trzeba zawsze wziąć pod uwagę, jest przemoc rówieśnicza. Czasem dziecko jest tak zastraszone, że boi się o tym powiedzieć. Dlatego zawsze warto porozmawiać z wychowawcą i pedagogiem szkolnym na temat innych dzieci i ich ewentualnego lęku przed pójściem do szkoły. W tym przypadku okazało się, że problem dotyczy tylko Antka. Warto też zapytać chłopca w opisowy sposób: czy ktoś cię uderzył, czy ktoś się z ciebie śmiał, czy ktoś ci groził, czy ktoś ci mówił jakieś nieprzyjemne rzeczy? Mama wielokrotnie rozmawiała na ten temat z synem. Chłopiec twierdził, że nikt mu nie dokucza. Może są problemy z nauką? Trudności w uczeniu się zostały u Antka wykluczone przez psychologa. Poza możliwościami intelektualnymi chłopca, warto też przyjrzeć się nauczycielowi. Czy jest to ta sama osoba, która uczyła Antka w poprzednich latach? Jak nauczyciel odnosi się do chłopca? Jak Antek go postrzega? Czy nauczyciel stanowi dla chłopca źródło leku? Warto sprawdzić zeszyty chłopca i przyjrzeć się dwóm pierwszym latom w szkole. Może były one dla Antka stresujące, może nauka była dla niego za ciężka? Czy nauka z mamą poza godzinami lekcyjnymi była dla niego trudna i wyczerpująca? Chociaż rzadko jest to przyczyna zaprzestania chodzenia do szkoły, częściej obniżonego nastroju, smutku i przewlekłego zmęczenia. Warto też ocenić, czy oczekiwania rodziców co do uzyskiwanych sukcesów szkolnych nie przerastają możliwości dziecka. Wyraz lęku społecznego? Antek chodził do szkoły przez dwa lata. Czy wydarzyło się coś, co mogłoby zaktywizować jego lęk przed wyśmianiem czy kompromitacją? Trzeba pamiętać, że lęk społeczny nie jest lękiem przed ludźmi, ale przed ich oceną. Warto zapytać więc o inne niż szkoła sytuacje uruchamiające lęk społeczny. Czy to jest chłopiec, który zareaguje lękiem, jeśli zwróci się do niego ktoś obcy? Czy to jest chłopiec, który poprosi o coś, czego będzie chciał? Czy na placu zabaw zacznie rozmowę z innym dzieckiem? Czy to jest dziecko, które ma problem z wykonywaniem publicznie czynności, które w lęku społecznym bywają trudne, jak np. jedzenie. W przypadku Antka tak nie jest. Lęk przed opuszczeniem domu? Nie wiemy też, czy problem rzeczywiście polega na tym, że dziecko nie chce iść do szkoły. A może chce zostać w domu. Pytamy więc o najczęstszą przyczynę odmowy, czyli o nasilony lęk przed separacją, przed rozstaniem z rodzicami i przed opuszczeniem. I tutaj warto zadać pytania: czy Antek spędzał kiedyś wakacje bez rodziców, czy nocował u kolegi, czy bawił się cały dzień w domu innego dziecka, czy łatwo mu się rozstać z rodzicami? Okazało się, że nie. Antek bardzo dobrze czuje się wśród rodziców i mieszkających niedaleko dziadków. Mama jest oddana dziecku, bardzo go kocha i ciągle się o niego martwi. Tata Antka dużo pracuje. Jest strażakiem. Kolejne pytania powinny dotyczyć zwyczajów panujących w rodzinie chłopca. Czy Antek śpi sam? Od kiedy śpi sam? Czy zdarza mu się przychodzić w nocy do łóżka rodziców? A może nie jest to łóżko rodziców, a łóżko mieszkającej razem z nim w pokoju mamy? Warto też zwrócić uwagę, czy oprócz chodzenia do szkoły, chłopiec zaczął odmawiać również innych rzeczy. Okazało się, że w podobnym czasie, gdy wystąpiła odmowa chodzenia do szkoły, Antek przestał też chodzić z mamą do kościoła. Zapytany o powody swojej decyzji, chłopiec wyznał, że się boi. Odpowiedź Antka na pytanie dotyczące powodów niechodzenia do kościoła jest kluczowa dla tej historii. Chłopiec przyznał, że obawia się, iż wychodząc z kościoła wraz z innymi ludźmi, zgubi się w tłumie i mama go nie znajdzie. Problem: lęk separacyjny W sklepach Antek trzyma się bardzo blisko mamy. Szczególnie nie lubi supermarketów. Sprawia wrażenie grzecznego i posłusznego chłopca. Na placu zabaw spędza mało czasu. Zawsze upewnia się, czy mama jest obok. Chodził do przedszkola i przez dwa lata dobrze raził sobie w szkole. Co się stało, że nagle w III klasie, po 6 tygodniach, tak bardzo nasiliły się objawy lęku? Wiadomo, że Antek boi się, że się zgubi, nie znajdzie mamy. Ale jak się okazało, to nie jedyny lęk, który go dręczy. Zapytany, czy boi się o mamę, chłopiec potwierdza. I wyjaśnia, że lęk o mamę towarzyszy mu cały czas, również w szkole. Boi się też o tatę. W domu jest mu trochę łatwiej, bo cały czas wysyła do mamy SMS-y z pytaniem, czy wszystko u niej w porządku. A mama mu odpowiada. W szkole tego robić nie może. Wcześniej nikt na to nie zwrócił uwagi. Psychologia i psychiatria Specjalistyczny newsletter przygotowywany przez ekspertów ZAPISZ MNIE Silna więź z mamą Antek jest dzieckiem z zaburzeniem lęku separacyjnego. Jest bardzo związany z matką, niechętnie pozostaje bez rodziców. Od urodzenia śpi z mamą w jednym pokoju. Od niedawna zaczął spać we własnym łóżku. Lęk separacyjny początkowo się nie ujawniał za sprawą mieszkających nieopodal dziadków, którzy byli poszerzoną rodziną chłopca. Antek nigdy nie pozostawał przez dłuższy czas bez rodziców lub dziadków. Nigdy nie umawiał się na dłużej z kolegami. Jemu zupełnie wystarczało bycie z rodziną. Poszedł do przedszkola, ale po kilku dniach zaczął chorować i mama go zabrała. W szkole przez dwa pierwsze lata wytrzymał rozłąkę, choć bardzo się martwił o mamę i tatę. Dopiero jak się pojawiły zdarzenia lękotwórcze, zareagował odmową. Lęk przed separacją jest zjawiskiem normalnym, ale wraz z upływem czasu powinien ulegać osłabieniu. W przypadku Antka jest jednak czymś, co powstrzymywało go przed rozwijaniem kontaktów rówieśniczych, co go utrzymywało w bliskości z mamą. Silny związek Antka z mamą miał negatywny wpływ na rodzinę, a w szczególności na relacje małżeńskie. Tata chłopca coraz częściej wyrażał swoje niezadowolenie. Liczne kłótnie rodziców, którym przysłuchiwał się Antek, spowodowały, że mama opuściła pokój syna i powróciła do sypialni małżeńskiej. Ale i tak chłopiec co noc wędrował do sypialni rodziców, kładąc się między nimi i przytulając do mamy. Lęk przed separacją trwał u chłopca bardzo długo, ale do pewnego momentu nie było czynnika, który by go ujawnił. Czynnik wyzwalający lęk Ojciec, który był strażakiem, przeżył w pracy duże zagrożenie. Wrócił do domu poparzony. Mama powiedziała Antkowi, że tata mógł zginąć. Na to nałożyły się kłótnie małżeńskie. Tata krzyczał na mamę i powtarzał, że „ma dość, że on chce mieć żonę, a nie tylko matkę syna”. Te z pozoru błahe sytuacje dramatycznie nasilają u lękowego dziecka obawy przed tym, co się wydarzy. Chłopiec został skonfrontowany z sytuacją, gdy usłyszał, że mógł stracić ojca. A kłótnie rodziców groziły rozpadem rodziny. Terapia rodzinna Praca z tą rodziną, obejmująca zarówno więź matki i syna, ale także relacje matki i ojca, powoli przynosiła rezultaty. Matka musiała pozwolić Antkowi dorosnąć i pomóc mu powoli się od niej separować. A rodzice chłopca musieli odbudować małżeństwo, które przez lata zostało zaniedbane. Na początku rodzice Antka, w porozumieniu ze szkołą, przyprowadzali go na dwie lekcje dziennie. Po tym czasie chłopiec, jeśli czuł, że nie daje rady, mógł poprosić mamę, żeby przyszła i go odebrała. Ale za każdą dodatkową godzinę, którą wytrzymał w szkole, była nagroda, w co został zaangażowany ojciec chłopca. Wcześniej był on w życiu Antka właściwie nieobecny. Dlatego nagrodą był czas spędzony z tatą — jazda motorem na obiad w znanej sieci fast foodów, co było dla chłopca bardzo atrakcyjne. Inną ważną kwestią było omówienie sytuacji w rodzinie: powrót do wypadku ojca w czasie pracy, wyjaśnienie, dlaczego tata krzyczał na mamę i zapewnienie, że oboje się bardzo kochają i tata, tak jak Antek, też chce być blisko mamy. Wnioski: Czasem odmowa chodzenia do szkoły jest w rzeczywistości odmową wyjścia z domu. Często zapominamy o lęku separacyjnym, bo jest wpisany w tradycje danej rodziny. Zawsze należy oceniać rodzinę jako system, gdzie obecna jest bardzo silna więź matka-dziecko, która zawsze osłabia więź matka-ojciec. Czasami zachowanie dziecka ma służyć przyciągnięciu ojca. Jednak w tym przypadku objawy występujące u chłopca służyły przyciągnięciu matki. To był sposób walki syna z ojcem o obiekt przywiązania. Drogą do unormowania sytuacji w tej rodzinie, czyli osłabienia silnej, lękowej więzi matka-chłopiec była praca nad dwoma innymi więziami: matka-ojciec, chłopiec-ojciec. Objawy lękowe wymagają odróżnienia od lęku adekwatnego do fazy rozwojowej. Na każdym etapie rozwoju dziecka niepokojący jest brak nadążania za normą rozwojową. PRZECZYTAJ TAKŻE: Obłożenie oddziałów psychiatrycznych dzieci i młodzieży sięga nawet 110 proc. Co z reformą psychiatrii? Psycholog: kryzys psychiczny wymaga szybkiego działania. Zwlekanie grozi trwałą szkodą na zdrowiu Lęk przed szkołą: przydatny kalendarz wydarzeń i objawówNależy zwrócić uwagę pediatrów na pogłębienie wywiadu w przypadku pojawienia się u dziecka objawów somatycznych. Bardzo ważne są wszelkie metody obserwacyjne. Warto poprosić rodzica dziecka o kalendarzyk objawów, w którym będą informacje dotyczące momentu pojawienia się objawu, długości jego trwania, tego, co w danym dniu działo się w życiu dziecka i rodzica. Często już tygodniowa obserwacja pozwala na ustalenie szeregu istotnych informacji, które zaoszczędzą dziecku przykrej, bolesnej i obciążającej rozpoznania jest dobrze zebrany wywiad dotyczący momentu pojawienia się objawu. Co zrobić, gdy okaże się, że objawy występują u zdrowego dziecka i są niestałe, np. pojawiają się tylko w dni, gdy dziecko idzie do szkoły albo wtedy, gdy mama dwa razy w tygodniu musi iść do pracy? W takiej sytuacji warto zasugerować kontakt z psychologiem. Ale trzeba uważać, by przekaz ten nie był obwiniający, by rodzice nie czuli się krytykowani. Bo w ten sposób możemy zniechęcić ich do szukania dalszej pomocy i pozbawić dziecko szansy na zmianę tej sytuacji. Jakiej wymówki użyć żeby z kimś nie gadać przez tel? 2018-03-08 17:49:12; Co powiedzieć rodzicom, jakiej wymówki użyć? 2011-01-25 19:14:55; Jakiej wymówki użyć by nie iść na urodziny do koleżanki? 2012-10-09 21:02:29; Jakiej wymówki użyć, żeby nie musieć iść na spotkanie ze znajomymi? ( ╹ ╹) 2020-07-05 18:43:02 Każdy ma czasem gorsze dni. Dzieci często, zamiast szczerze powiedzieć rodzicom o swoim złym samopoczuciu, szukają wymówek, jak nie iść do szkoły. Zdarza się nawet, że używają niebezpiecznych metod, które pomagają im wywołać dolegliwości chorobowe. Więcej aktualnych informacji na temat szkół znajdziesz na Poranny harmider, wszyscy spieszą się do wyjścia, a dziecko podchodzi do rodzica i mówi: "Nie chcę iść do szkoły", rodzic odpowiada na to: "dobrze". Brzmi nieprawdopodobnie, prawda? Każdy z nas wie, że w pośpiechu nie jest łatwo znaleźć przestrzeń na spokojną rozmowę i nie ma nic dziwnego w tym, że wielu opiekunów będzie po prostu kazało dziecku się ubrać i spakować plecak. Zresztą, gdyby dorośli za każdym razem godzili się na wagary, dziecko nabawiłoby się zaległości. Dlatego uczniowie szukają innych sposobów na ominięcie lekcji. Zobacz wideo Agata Rubik nie puściła córki do szkoły. Słusznie? Dzieci kombinują, jak nie iść do szkołyLegenda o zjedzeniu surowego ziemniaka, żeby wywołać gorączkę i ból brzucha krąży w szkołach od pokoleń. Z roku na rok uczniowie wymyślają nowe wymówki, żeby zostać w domu. O ile białe kłamstwo w najgorszym wypadku skończy się nieobecnością i zaległościami, o tyle wywoływanie objawów chorobowych może mieć poważne konsekwencje. Nastawiam budzik i budzę się w środku nocy. Przykładam głowę do kaloryfera, policzki na około 2 minuty. Idę do pokoju rodziców i mówię, że nie mogę zasnąć, bo boli mnie głowa i że chyba mam gorączkę. Mama sprawdza: dotyka czoło i jest ciepłe. Mówi żebym zmierzył temperaturę, no to wtedy przykładam rękę do gorącego kaloryfera i następnie do termometru. Po kilku razach temperatura będzie od 37,5 do 39. Potem aby efekt był lepszy, robię tak samo nad ranem. Dzięki temu nie byłem w szkole od poniedziałku do środy- radził swoim kolegom jeden z uczniów na forum się, że objawy chorobowe nie są symulacją, a efektem wcześniejszych działań dzieci. Gorączka, ból brzucha i biegunka mogą wystąpić po zjedzeniu przez dziecko surowego ziemniaka. W zielonych częściach bulwy, jego kiełkach i oczkach, z których kiełki wyrastają, znajduje się silnie trujący glikozyd o nazwie solanina. Jego spożycie może skutkować zatruciem pokarmowym. Z kolei prysznic, a potem spacer z mokrą głową, kiedy temperatura za oknem jest daleka od tropikalnych upałów, może spowodować nie tylko przeziębienie, ale też zapalenie zatok, a nawet zapalenie opon mózgowych. Rodzice, którzy podejrzewają, że ich dziecko, mogło zastosować którąś z tych metod, powinni spokojnie z nim porozmawiać i dowiedzieć się, co jest przyczyną dolegliwości. Czasem konieczna może być wizyta u lekarza. Ja doświadczyłem to od razu, gdy poszedłem do 1 podstawówki. Wyzywali mnie, rzucili raz na ławkę i przeciągali z jednej do drugiej, rozwaliłem tylko wargę, ale nie bałem się komuś o tym powiedzieć. Powiedziałem rodzicom. Nie jestem pewien czy do szkoły poszli, ale na pewno do ich matek i tak oto jeden z nich został moim znajomym.
Normalny rodzic nigdy nie przestanie kochać swojego dziecka. Matki kochają do końca nawet synów morderców. Nie używajmy go więc nigdy. Nie jesteśmy idealni. Każdy z nas ma na sumieniu wychowawcze grzeszki i zaniedbania. Nie chodzi o to, żeby się biczować, bo zdarzyło nam się powiedzieć dziecku coś, czego nie powinniśmy.Słuchaj, wszyscy wiemy, dlaczego szkoła jest ważna, ale to nie znaczy, że nie będziemy, od czasu do czasu, wymyślać powodów, aby nie iść do klasy. Hej, to się zdarza najlepszym z nas! Oczywiście, to jest okropne i nie powinieneś tego robić: nie wymyślaj wymówki tylko po to, żebyś mógł pominąć jeden dzień! Ale co jeśli masz uzasadnioną wymówkę? Cóż, po pierwsze, twoja szkoła określi, co tak naprawdę oznacza 'uzasadniona wymówka', ale dla większości szkół w większości stanów, oto najbardziej uzasadnione i prawdopodobnie jedyne uzasadnione wymówki, aby opuścić szkołę: Uzasadnione wymówki, aby nie iść do szkoły: Traffic Jam Mieszkam kilka minut poza ale moje dzieci uczęszczają do szkoły w mieście. W miejsce jazdy autobusem szkolnym, moja żona i ja zdecydowaliśmy się zabierać nasze dzieci do szkoły codziennie, ponieważ daje nam to trochę więcej czasu na łączenie się z naszymi dziećmi i jest bardziej ekonomiczne w ten sposób (obie ich szkoły są na drodze do mojego biura, które przypadkowo znajduje się tuż obok biura mojej żony!). Ale jeśli kiedykolwiek mieszkałeś w Mieście Aniołów, wiesz, że nasz ruch uliczny może być absolutnym piekłem: to, co powinno być 20-minutowym dojazdem do pracy, może czasami zamienić się w 2-godzinny bałagan, który obejmuje wiele przekleństw na innych kierowców, gorące głowy i spóźnionych uczniów do szkoły. Oczywiście, wiele razy nauczyciele naszych dzieci rozumieją, kiedy się spóźniają; w końcu są naszymi sąsiadami i i tak przyjeżdżamy o tej samej porze! Ale przegapienie całego dnia w szkole? To zdarzyło się kilka razy z powodu poważnych wypadków na autostradzie, a my utknęliśmy na I-5 przez lepszą część czterech godzin. Tak jest, zanim dotarliśmy do miasta, była już pora lunchu. Moja żona i ja zdecydowaliśmy się zadzwonić do szkół naszych dzieci, powiedzieć im o wypadku na I-5, i kazaliśmy im zwolnić się z lekcji. Nadal musieliśmy dostarczyć „dowody”, chociaż, więc wysłałem im różne artykuły o wypadku, jak zły był ruch i oczywiście filmy z nami w tym korku. Legitimate Excuses Not to Go to School: Bad Weather Photo by Adrianna Calvo from Pexels „Zła pogoda” jest zazwyczaj męczącą wymówką używaną przez złych studentów, aby usprawiedliwić odrobinę deszczu, aby się przespać. Ale co z rzeczywistą złą pogodą? Zależnie od dzielnicy, szkoły mogą zdecydować się na odwołanie zajęć i kursów autobusowych (oczywiście, to ostatnie nie dotyczy nas), ale to zazwyczaj podczas stanu klęski żywiołowej, takiej jak pożary lub burze. Jednak zdarzało się, że nasze dzieci musiały zostać w szkole z powodu burzy, nawet jeśli ich szkoła nie odwołała zajęć, ponieważ mieszkamy wystarczająco daleko od aby mieć nasze własne ciężkie warunki pogodowe. W tych przypadkach, jednak dostarczyliśmy szkole wystarczająco dużo dowodów (np. filmy z naszej ulicy zalanej wodą do kolan), aby usprawiedliwić nasze dzieci ze szkoły. Zdarzyło się to kilka razy, i chociaż wszystkie z nich były dopuszczalnymi wymówkami do opuszczenia szkoły, rada szkoły bardzo wyraźnie zaznaczyła, że rozpatrywała każdy przypadek indywidualnie. Moja rada: jeśli mieszkasz na tyle daleko od szkoły, że ciężkie warunki pogodowe mogą wpłynąć na ciebie i twój okręg szkolny inaczej, zrób tyle zdjęć i filmów, ile tylko możesz. Jednakże, jako ogólna zasada, jeśli nie zawiesili twoich tras autobusowych, lub jeśli jesteś w tej samej dzielnicy co twoja szkoła, wstań z łóżka i przygotuj się do szkoły, mała mżawka deszczu cię nie zabije! Legitimate Excuses Not to Go to School: Rodzinne Wakacje W zeszłym roku, moja rodzina i ja zdecydowaliśmy się na zimową wycieczkę po Europie, która zaczęła się zaraz po Bożym Narodzeniu i trwała aż do pierwszego tygodnia lutego (spokojnie, zatrzymaliśmy się u przyjaciół i kupiliśmy wszystkie nasze bilety po taniości!), co oznaczało, że dzieci będą efektywnie tęsknić za miesiącem zajęć. To sprawiło, że znaleźliśmy się w gorącej wodzie kąpani w szkolnej ławie i musieliśmy wynegocjować całą masę obejść i kompromisów, aby pozwolili naszym dzieciom na przedłużoną przerwę; w końcu, podczas gdy nasze dzieci nigdy nie miały dni chorobowych, odwołanych zajęć z powodu pogody lub spóźnień z powodu korków ulicznych w tamtym roku, nasza miesięczna podróż po Europie graniczyła niebezpiecznie blisko z limitem dni szkolnych, które mogą opuścić. Ale, znowu, musieliśmy iść na wiele spotkań PTA, a nasze dzieci musiały wykonać mnóstwo dodatkowej pracy kredytowej, a nawet pracy domowej: w pewnym momencie odrabiały pracę domową w kawiarni na świeżym powietrzu w Budapeszcie (ale hej, są gorsze miejsca do odrabiania pracy domowej, mam rację?). Więc jeśli chcesz użyć rodzinnych wakacji jako wymówki do opuszczenia szkoły, to będzie to bitwa pod górę. Legitimate Excuses Not to Go to School: (Actual) Medical Illness Photo by Polina Tankilevitch from Pexels Wielu dzieciaków uważa, że dni chorobowe są najlepsze; W końcu można zostać w domu cały dzień pod kołdrą, podczas gdy mama i tata się tobą zajmują, i w pewnym sensie jest to całkiem fajne… chyba że, oczywiście, jesteś naprawdę chory. Jakiś czas temu mój najmłodszy syn zachorował na naprawdę ciężką grypę, która nas zaniepokoiła: wysoka gorączka (ponad 101F, co jest dość niepokojące), dreszcze, bóle ciała, mdłości, utrata apetytu i cała masa innych objawów, które spowodowały wycieczkę do lekarza rodzinnego. Na szczęście nasz lekarz stwierdził, że to tylko grypa i dał nam lekarstwa, których potrzebuje. Dał nam również zwolnienie lekarskie, które dało naszemu dziecku kilka dni wolnego od szkoły na powrót do zdrowia. W sumie, mój syn opuścił około 3 dni szkoły. Oczywiście, z uzasadnionym zaświadczeniem lekarskim, szkoła zdecydowała, że jest to uzasadnione usprawiedliwienie dla niego, aby nie chodził do szkoły, nie tylko dlatego, że było to w jego najlepszym interesie, aby wyzdrowieć, ale także, aby zapobiec zarażeniu innych studentów. Ale, ponownie, musieliśmy uzyskać uzasadnioną notę lekarską na rzeczywistą chorobę medyczną (na szczęście, nie przerodziło się to w nagły wypadek). Do tej pory jestem pewien, że dostrzegasz tu trend: każda pojedyncza wymówka, by nie iść do szkoły, którą miały nasze dzieci, została sprawdzona i zatwierdzona przez ich rodziców po rygorystycznym przemyśleniu i, w niektórych przypadkach, wielu negocjacjach z ich nauczycielami, a nawet zarządem szkoły. Więc jeśli myślisz, że twoja marna wymówka „mój pies zjadł moją pracę domową” będzie działać w tym dniu i wieku, pomyśl jeszcze raz, dzieciaku! Dlatego muszę zachorować. Żeby nie iść do szkoły, uporządkować sobie wszystko w domu i żeby się trochę pomartwili. Macie jakieś propozycje jak mogę to zrobić? Od razu mówię, że nie mam zamiaru jeść surowego ziemniaka ani proszku do pieczenia, ale chciałabym np. zwymiotować.. I od razu mówię, że symulacje nie do końca zapytał(a) o 20:47 Co zrobić żeby nie iść do szkoły? jak oszukać babcię żeby mi pozwoliła zostać w domu tylko nie okres!Takie coś co podziała dam n@j za skuteczną odpowiedz a wagary nic z tego !proszę i nie piszcie ziemniak bo on mi nie pomoże zjadłam 3 i nawet mnie nic nie bolało jest późno coś skutecznego plisss... może być gorączka tylko taka co w pare minut żeby była nie wiem czy mam proszek do pieczenia podajcie np co zjeść lub wypić ? Tylko bez ziemniaka i proszku jakieś inne np przyprawy odwdzięczę się dam n@j łapkę w górę i 5 dyplomów za SKuTECZNOŚĆ! To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź To nie jesat mój tekst, ale sprzyda ci się:Udawanie rozpocznij już w nocy lub wcześnie rano koło godziny 5:00. Jeśli planujesz zostać w domu następnego dnia, już w nocy poinformuj mamę lub tatę, że nie czujesz się najlepiej. Ale bądź ostrożny, niektóre choroby, jak np. ból brzucha, zwykle przechodzą w ciągu nocy. Zatem nie w każdym przypadku należy udawać już w nocy. Czasemkłamstwo może się nie udać i w ostateczności będziesz musiał iść do szkoły.* Infekcja. Jeśli kiedykolwiek wcześniej przebyłeś infekcję bakteryjną lub wirusową, możesz powtórzyć objawy choroby. Będzie to bardziej realne. Jeśli spotkałeś kogoś, kto nie czuł się najlepiej i miał dreszcze, możesz udawać te same objawy. Rodzice pomyślą, że się zaraziłeś.* Problemy żołądkowe. Podczas kolacji nie jedz dużo. Jeśli rodzice zapytają, czy coś jest nie tak, odpowiedz, że boli cię brzuch. Upewnij się, że masz ukryte przekąski w pokoju, będziesz mógł wówczas pominąć posiłek, gdyż "nie czujesz się dobrze". Rodzice od razu pomyślą, że jesteś chory. Zabierz się za odrabianie zadania domowego. Co jakiś czas pochyl i trzymaj głowę w dół, rodzice zauważą, że nie czujesz się za dobrze i ból nie pozwala ci normalnie funkcjonować.* Ból gardła. To zadziała tylko wtedy, gdy twoi rodzice nie są przesadnie przewrażliwieni. Jeśli masz nadopiekuńczych rodziców, mogą od razu wysłać cię do lekarza i kłamstwo się wyda. Nie próbuj w tym przypadku takich sztuczek. Dzień przed planowaną chorobą powiedz rodzicom, że czujesz drapanie w gardle. Wieczorem między godziną 19:45 a 20:00 powiedz im, że jesteś bardzo zmęczony i boli cię głowa.* Dreszcze i grypa. Oddychaj przez usta, tak jakby Twój nos był zatkany. W obecności rodziców staraj się mówić przez nos. Jeśli jesteś w innym pomieszczeniu, niż rodzice, a cię o coś zapytają, odpowiadając im lekko przytrzymaj nos. Załóż na siebie kilka warstw odzieży, będzie to wyglądało tak jakbyś miał dreszcze. Chorzy często mają dreszcze. Kichaj głośno i wysmarkaj nos przed rodzicami. Zrób to nie tylko wtedy, gdy są obok, ale także tak, by mogli cię usłyszeć w sąsiednim pomieszczeniu. Gdy rodzice nie patrzą, pocieraj swoje oczy i czoło. Dzięki temu Twoja twarz będzie ciepła i czerwona. Możesz również skierować na twarz strumień suszarki. Następnie podejdź do rodziców i powiedz, że czujesz się tak, jakbyś miał gorączkę. Idź do łóżka wcześniej. Nie mów nic. Gdy siedzisz w pokoju razem z rodzicami, po prostu wstań, idź do siebie i połóż się. Nie myj zębów – prawdopodobnie przyjdą do ciebie, by ci o tym przypomnieć. Zaczną się wówczas zastanawiać czy wszystko z tobą w porządku i czy dobrze się czujesz. Możesz im wówczas powiedzieć, że nie czujesz się zbyt dobrze. Opisz swoje „objawy”, pokaż, że jesteś zniecierpliwiony i w złym humorze, a następnie chętnie połóż się spać. Nie okazuj złości, jeśli rodzice będą chcieli wysłać cię do szkoły chorego lub się do pomiaru temperatury. Jeśli dobrze wykonasz wszystkie poprzednie czynności, twoi rodzice prawdopodobnie będą chcieli zmierzyć ci temperaturę. Przed pomiarem powiedz, że musisz iść do toalety. Upewnij się, że w łazience jest jakiś kubek i nalej do niego gorącą wodę. Przepłucz nią usta, szczególnie pod językiem. Zanim jednak odkręcisz zlew, spuść wodę z toalety. Dzięki temu rodzice nie usłyszą jak nalewasz wodę i płuczesz usta. Uwaga: sposób ten działa tylko wówczas, gdy rodzice mierzą temperaturę pod się w środkunocy. Jeśli udajesz kłopoty żołądkowe, obudź rodziców o 1 w nocy i powiedz, że właśnie zwymiotowałeś. Możesz również uronić kilka łez, to tylko przekona rodziców, że mówisz prawdę. Jeśli udajesz grypę lub ból gardła, zacznij kaszleć tak głośno, by ich obudzić. Gdy usłyszysz, że do ciebie idą, pocieraj energicznie twarz, aż będzie spij do późnych godzin nocnych. Sprawi to, że pod Twoimi oczami pojawią się nieestetyczne worki, a ty będziesz miał uzasadnione powody, by mieć dzień wolny. Upewnij się jednak czy będziesz mógł wyspać się w ciągu dnia. Jeśli jednak nie planujesz spać w ciągu dnia, oto co powinieneś zrobić: idź spać godzinę później, niż robisz to zazwyczaj. Pod twoimi oczami pojawią się małe worki lub będą nieco podpuchnięte. Postaraj się przespać co najmniej 4 godziny i obudź się godzinę wcześniej, niż zazwyczaj. Na czubek palca nałóż odrobinę różu – znajdziesz go w kosmetykach twojej mamy. Weź do ręki niebieski cień do powiek i odrobinę zmieszaj z różem. Całość delikatnie nałóż pod oczy. Dobrze go wetrzyj, ale tak by był objawy swojej wymyślonej choroby w godzinach porannych. Szczególnie niechętnie i powoli wstań z łóżka. Jeśli rodzice nadal będą upierać się przy tym, abyś szedł do szkoły, wstań, ale nie zrywaj się zbyt szybko. Ubierz się powoli, ale nie za wolno. Pomiń guzik w koszuli, uczesz się niestarannie i nie sznuruj butów. Wybierz i przygotuj sobie śniadanie, tak jakbyś nie miał apetytu. Jeśli chcesz udawać, że masz kaszel, idź do łazienki i pocieraj oczy wodą, będą wyglądały na zmęczone. Jeśli nie zacząłeś udawać już w nocy, będzie ci znacznie trudniej przekonać rodziców, że jesteś udajesz chorobę w ostatniej chwili może ci pomóc kilka prostych trików:* Obudź się przed rodzicami i spokojnie zrób sztuczne wymioty. Umieść je w toalecie i udaj, że wymiotujesz. Jeśli rodzice się nie obudzą, idź do nich i powiedz o tym, co właśnie się stało.* Powiedz, że masz biegunkę. Pamiętaj, by spędzić dłuższą chwilę w toalecie, często spłukuj wodę i używaj odświeżacza, by ukryć zapach, którego w rzeczywistości nie ma. Możesz również spróbować zrobić sztuczną biegunkę.* Jeśli jesteś dziewczyną możesz udawać, że masz bóle i skurcze związane z miesiączką. To działa tylko wtedy, gdy zaczęłaś już miesiączkować. Jeśli jesteś młodsza, nie uwierzą ci, a mama z pewnością zacznie coś podejrzewać. Twój tata prawdopodobnie nie będzie chciał o tym mówić, ale mama cię zrozumie. W tym przypadku nikt nie będzie w stanie zarzucić ci kłamstwa.* Zacznij płakać. Rodzice pomyślą, że to naprawdę poważny problem. Mogą jednak wziąć pod uwagę fakt, że udajesz.* Jeśli udajesz grypę lub przeziębienie, rozciągnij szeroko usta, tak aby wyglądały na spierzchnięte. Zacznij również delikatnie wykręcać swój nos, tak aby był czerwony. Możesz udawać zawroty głowy lub osłabnięcie. To zadziała tylko wówczas, gdy będziesz mieć pewność, że rodzice zaczną mierzyć ci ciśnienie krwi. Po przebudzeniu wykonaj następujące czynności:* Połóż się na podłodze i zacznij robić brzuszki lub inne ćwiczenia, staraj się przy tym nie oddychać najdłużej jak potrafisz.* Jeśli rodzice znajdują się w tym samym pomieszczeniu, umieść jedną dłoń na czole, a drugą przytrzymaj się czegoś. Zatrzymaj się w miejscu, tak jakbyś nie czuł się zbyt dobrze.* Jeśli rodzice będą chcieli zmierzyć ci ciśnienie krwi, podczas pomiaru wstrzymaj oddech tak długo, jak to tylko możliwe. Udowodniono, że prawidłowo wykonane tego zadania, może skutecznie obniżyć 12Jeśli jednak rodzice wyślą cię do szkoły, skorzystaj z tego sposobu:* Zjedz bardzo małe śniadanie, ale spakuj do plecaka przekąski.* W ciągu dnia udaj się do szkolnej pielęgniarki i powiedz, że masz zawroty głowy.* Podczas mierzenia ciśnienia krwi, wstrzymaj oddech.* Zadzwoń do rodziców, aby po ciebie przyjechali. * Jeśli rodzice nie nabiorą się na żaden z tych sposobów, zadzwoń do nich jak będziesz w szkole. Będziesz bardziej przekonujący, jeśli najpierw pójdziesz do szkoły, a później stwierdzisz, że nie jesteś w stanie przetrwać całego dnia. To dobry sposób na to, by uniknąć jakiegoś sprawdzianu. Musisz jednak pamiętać, że personel medyczny w szkole trudniej oszukać. Nie ma jednak takich badań, które mogłyby wykryć czy masz ból głowy czy brzucha.* Najlepszy sposób na oszukanie szkolnej pielęgniarki, to pójście do jej gabinetu półtorej lub dwie godziny po rozpoczęciu zajęć. Powiedz, że źle się czujesz i zapytaj czy nie mógłbyś u niej po prostu odpocząć przez chwilkę. Wróć do klasy. Po pewnym czasie znów idź do higienistki i powiedz, że jesteś chory i nie możesz się skupić. To z pewnością zadziała. Uzyskasz pozwolenie, aby iść do domu i być może będziesz mógł zrobić sobie wolne następnego dnia.* Dobrym sposobem na zrobienie sztucznych wymiotów jest wstępne przeżucie płatków śniadaniowych i wyplucie ich do toalety. Do tego wlej odrobinę soku pomarańczowego lub jabłkowego. Możesz również wypluć przeżute płatki owsiane. Inny sposób to dodanie barwnika spożywczego do mieszaniny chleba z wodą. Odpowiedzi Nigdy tak nie rob czyli nie jedz co inni pisza poprostu powiedz ze jest wycieczka lub zawody szkolne ktore zadnym z tych nie uczestniczysz i nie musisz isc do szkoly a jak sie skapnie to powidz ze musialas odrabiac zaleglosci bo takto bys nie zdazyla i powiec ze jak bys sie zapytala to by sie nie zgodzila jesli pomoglem to prosze o naj :) tylko nie klam tak czesto bo wtedy bedziesz miala sajgon. supagirl odpowiedział(a) o 20:57 ja to mówię że jestem bardzo zmęczona babci i idę spać mówię im jeszcze żeby mnie za 30 minut obudziła ... powiedz że masz dużo do uczenia i że muszą cie obudzić ... jak położysz się spać to udawaj tylko że spisz jak przyjdzie cie obudzić to niby tak zapadłaś w sen że nie możesz oka otworzyć ... potem rano powiedz że się nic nie uczyłaś bo miała cie obudzić ... itd. albo powiedz ze się bardzo źle czujesz i wcześniej całą noc udawaj że nie możesz spać bo miałaś zły sen morze się nad tobą zlituje ... pozdr. spuszczaj kilka razy wode w kiblu, powdz ze mas zbegunke wysmaruj se pudrem ale tak delaktnie.;D Eriva odpowiedział(a) o 17:00 hmmm. ja mowie ze mam duzo lekcji a lekcje robie okolo 23:30 ^^ I mnie nie puszczaja do szkoly ;* Tośka ;* odpowiedział(a) o 17:20 Powiedz jej rano że się źle czujesz i że chyba masz gorączkę ... lepiej nie udawać że jesteście chorzy lepiej być chorym bo jak twoja babcia zawoła lekarza to lekarz da ci leki a ty możesz przez te leki trafić do szpitala a tego napewno nie chcerz .A tak wogule to ja poszłam po gazete bez kurtki i w cienkich butach wyniki dziś nie poszłam do budy:D :D :D :D To proste, powiedz mamie, że wydaje ci się, że masz gorączkę wez termometr i pocieraj o dżinsy, żeby mieć pewność ,że uwierzy udawaj, że ci zimno. Mi zawsze to pomaga nawet dziś:D Popijaj gorącą herbatę i w między czasie mocz nogi w mocno zimnej wodzie,powinno poskutkowac ale nie radze Ci nic zjadac typu surowe ziemniaki bo cie dopadną bóle brzucha a w koncu chodzi o udawany ból a nie prawdziwy blocked odpowiedział(a) o 18:19 ja mam tak wkurzającą mame że przykłada rękę do mojego czoła i mówi że nie mam gorączki a ona ma zawsze gorące ręce... ja robie tak że przykładam twarz do grzejnika albo daje twarz blisko pieca i wtedy mam ciepłą twarz i nie ide do szkoły. :D Oszukuje się tylko rodziców a nie babcie to by bylo zalosne! Wiec tak nie rob nigdu i nie popelniaj tego błędu co ja! Dobrze Ci radze! udawać chorobę i spróbować się jakoś rozpłakać darcy20 odpowiedział(a) o 09:38 Możesz powiedzieć, że miałaś coś na jutro przynieść do szkoły ale zapomniałaś. Albo odpowiednio wcześnie rozgrzej lampkę i powiedz, że chyba masz gorączkę i musisz sobie zmierzyć temperature. Wtedy wsadź termometr pod lampke, ale nie za blisko bo możesz zepsuć. Żeby mieć ciepłą głowę przyłóź jądo gorącego grzejnika albo mocno pocieraj twarz rękami. wez chleb z wodą rozmieszaj i pokaż rodzicom Wieczorem wykąp się w zimnej wodzie,połóż się mokre, bez kołdry, zapewniam że rano obudzisz się z anginą.:0 anka fb odpowiedział(a) o 20:27 ja ten sposub wykrylam przypadkiem morze niekturzy nie bendą wierzyć ze to prawda wziełam kaktusa takiego co w domu można mieć wyrwałam kawałeczek i tam było coś takiego jak biały olejek i porobiłam sobie tym kropki na twarzy po 3-4 godzinach zrobiły mi sie kropi czerwone i nie poszłam do szkoły jeszcze znam 1 pomysł zeby wypić wode z solą po 2 szklankach wymioty Ja po prostu siedzę w domu jak autobus jedzie o 8 to ja wychodzę za 2 jak ktoś w domu a jak nie to siedzę w domu i mówię że mi odjechał jakoś 10 min po tym jak powinien jechać A daj spokój! Do szkoły trzeba iść! Ewentualnie zjedz ziemniaka. Możesz też zjeść lody z ketchupem. Udawaj, że kręci Ci się w głowie i, że ci słabo. blocked odpowiedział(a) o 09:12 Mam taki sposób (SPRAWDZONY!) : 1. Udawać zacznij w niedzielę popołudniu, złap się za brzuch i zrób taką skrzywioną minę, jakby cię coś naprawdę bolało, patrząc na mamę. Gdy mama popatrzy na ciebie przerażona, nic nie mów i idź do pokoju się położyć/spać. 2. 5 min. przed szkołą powiedz mamie, że w nocy cię bolał brzuch, i teraz też. Gdy mama powie że do lekarza trzeba jechać, powiedz, że tabletka tylko zadziała. 3. Gdy da ci tabletke, schowaj ją w policzek, i pij wodę, ostatni łyk połknij tak, jakbyś połykał Powiedz że idziesz do toalety, zamknij drzwi, i wypluj ją do kibla. Posiedź w toalecie 40 min. I spóść wodę. Mama cię nie puści do szkoły. Pozdro :-) Wieczorem zjedz trochę proszku do pieczenia, wypij trochę wody z solą, zjedz coś (gryząc duże kawałki i połykając), weź lodowatą kąpiel, w tym samym czasie pij coś gorącego, nie wycieraj nóg i siedź przy otwartym oknie. Nastaw sobie buzik ok. 24:00 i wtedy pocieraj sobie twarz poduszką, weź sobie gorącą wodę i przepłucz nią usta, a zwłaszcza pod językiem (będziesz tam mierzyła temperature). Zmierz więc temperature i idź do babci powiedzieć, że masz temperaturę (powinno ci wyjść ok. 38 °. Potem znowu obudź się jakoś o 5:00 i powtórz kąpiel i możesz znowu zjeść trochę proszku. Jeżeli nie uda ci się zwymiotować, albo oszukać na gorączce to jak twoja babcia wstanie (weź miskę, którą powinnaś przygotować i zacznij do niej pluć. Możesz dodać troche herbaty. Twoja babcia powinna pomyśleć, że ci się włos zakręcił (będziesz sprawiać wrażenie, że się męczysz). U mnie chyba podziałało :) mery2174 odpowiedział(a) o 16:34 u mnie wszystko działa jeden raz a potem musze mieć nowy pomysł. najczęściej stosuje te sposoby ale i tak nie działa kilka razy ale warto spróbować:zjedz całom paczke gum lub połknij ze 2 gumyna noc zjedz 2-3 ogórki kiszonei ostatni sposób to:zjedz ogórek kiszony z mlekiem-efekt gwarantowany:) mam nadzieje że pomogłam;p Ja robie tak wieczorem jem z 3/2 kostki lodu a potem strasznie sie kaszle i rano nie ide do szkoły Bam xD :D Ja zaczynam proces już dzień wcześniej. Mówie mamie że mam gorączkę. ( biorę ręcznik mocze jedną końcówkę w gorącej wodzie a termometr-biore gorącą herbatę ręke przykładam do ścianki szklanki potem dotykam do termometra robie to do dąd aż będzie 38 39 stopni na termometrze) Rano wstaje przed mamą i robie to samo (tak gdzieś o 5:00) Potem jak mama wsanie i sie zapyta co robimy to mówimy że mamy gorączke. Na bank się zostanie w domu (zamiast herbaty może być gorący grzejnik) "Ja zawsze wchodzę do toalety, a potem wychodzę po paru minutach i mówię, że mi niedobrze i udaję, że płaczę, bo mnie boli, albo że nie mogę wstać, bo tak mnie w brzuchu ściska." Cytowałam moją czasami mówię rodzicom mnie brzuch i chodzę do lód czy jakiś okład i mówię, że mnie boli sama wstajesz i nikt Cię nie budzi, to nie nastawiaj budzika i obudź się za późno, a nawet jak się obudzisz w normalnych godzinach to udawaj, że śpisz i wstaniesz za późno i powiesz, że po co masz iść do szkoły jak się spóźnisz, wolisz mieć nieobecność niż i trzymam kciuki, żeby się udało. Kochana właśnie jest ranek a ja nie idę do szkoły powiem ci mój sposób. Wczoraj okolo 21 jak moi rodzice jeszcze nie spali to zachowywałam się nieswojo. Potem około 1 rano obudziłam mame i jeh powiedziałam że mi niedobrze i że mnie brzuch boli. Mama mi zrobiła herbaty. Rano wymusiłam płacz i powiedziałam mamie ze znowu to samo i że nie mogłam spać. Na mojom mame zadziałało. Mam nadzieję że pomogłam ;) nie spij całą noc będziesz mniała podkrązone oczy i udawaj kaszel i bul głowy i w nocy jeszcze mniejwięcej co 15 minut kaszlnij ale nie co regularne 5 mniut tylko np raz co 5 a inny za 30 .piszcz zdrap sobie gardło . a z samego rana możesz się zbełtać ale mów mamie od samego rana że ci nie dobrze i tp. Więc tak. Najpierw musisz zacząć sie zachowywac inaczej niz zwykle.( zacznij kaszlec sprobuj pociagac nosem). Idz sie połóż troche wczesniej niz zwykle i wwz sobie szklanke wody so pokoju. Kiedy upewnisz sie ze nikt nie wejdzie do twojego pokoju zjedz cos slodkiego troche cie to pobudzi i bedzie ci trudniej zaznąc. W nocy ok1/2 godziny wez szklanke i tak reke wloz do szklanki i nawilz czoło potem jeszcze nawilz nogi ale dosyc dokoladnie i rece. Podejdz do kaloryfera i trzymaj czolo przez ok 3min. Trzymaj yez jedna rękę a potem wloz ja pod jedna pache i delikatnie pocieraj. Powtorz czynnosc z wodą i upewnij sie ze masz goerace czolo i pache jesli takvto idz do sypialni rodzicow i najlepiej podejdz do mamy powiedz ze boli cie gardlo spociles sie w nocy i masz goroczke i dodaj ze boli cie brzuch ona sprawdzi i napewno zmierzy ci temperature wtedy zacznij kaszlec. I wskocz pod koldre i pocieraj pache wyjdzie ok 38 C wiec ok. Postaraj sie spac z otwarta buzia lepiej dla gardla ( bedzie bardziej czerwone a usta spierzchniete) i staraj sie chodzic skorczony. Potem niech powoli objawy "ustępują". Ale nie pojdziesz do szkoly. Sprawdzone .i zawsze sie udaje. Pozdro. 8000 odpowiedział(a) o 21:44 IDIOCI Nie kombinowac nic po prostu sje przyznac ze nje chxe sie isc ja powiedzialem ze mam problemy i caly tydzien w domu. zrób kupę i rozdziabaj ją widelcem ... Masz biegunkę ! moim zdaniem mogłabyś pomalować się jasnym pudrem jak byś była blada i przykładać do czoła coś gorącego ale żeby nie było zmoczone bo makijaż sie zmyje i wszystko wyjdzie na jaw twoja babcia pewnie bedzie chciała ci zmierzyć gorączkę wiec gdy da ci termometr to idź do łazienki niby żygać czy coś zamknij się na klaucz zacznij kasłać żeby było wiarygotnie że wymiotujesz potem odkręć wode i weź żeby leciała gorąca weź termometr i niby masz gorączke licze na naj odpowiedź xHezzik odpowiedział(a) o 18:00 Ja robię to tak:W niedzielę od 20:00 zacznij udawać, że boli Cię brzuch, kręci Ci się w głowie, zamknij się w łazience na jakieś 10/5 minut. Przy zadaniu opuszczaj co jakiś czas głowę na książki udawając, że co raz bardziej boli Cię brzuch. Możesz udawać, że masz biegunkę, wymieszaj chleb z wodą i wlej to do kibla i pokaż mamie/tacie. Leż w łóżku, udawaj że śpisz. Jeśli chcesz być naprawdę chory to zjedz jakiegoś ogórka z mlekiem albo coś. U mnie takie coś działa. Od tygodnia siedziałem w domu i byłem na 2 dni w szkole. W szkole udawałem, że boli mnie brzuch i poszedłem do pielęgniarki i powiedziała, że zadzwoni po rodziców. I znowu siedzę w domu XD. Masza💗 odpowiedział(a) o 03:20 (Działa)Możesz po prostu nie spać do 3-4 i gwarantuje że albo nie wstaniesz albo będziesz wyglądał jak trup Oski1354 odpowiedział(a) o 14:18 A więc możesz udawać ale ja robię to tak: Nalej sobie do miski lodowatej wody włóż do niej nogi a w tym czasie pij baaaardzo ciepłą Herbatę doznasz szoku termicznego i będziesz miał/a ten sposób bo działa nie polecam wystawiać mokrej głowy za okno, bo możesz mieć porażenie opon sposób jest bezbolest ale skuteczny, Pozdrawiam :) Udaj że ci słabo, ciemno przed oczami i zaimprowizuj upadek ;d Zrób tak.. Podobno to działa, weź prysznic w gorącej wodzie ale nie w takiej, gdzie możesz się poparzyć! Bo jak wychodzę czasem to jestem cała czerwona i gorąca! I powiesz, że masz gorączkę, że gardło Cię boli i , że chciałabyś się wyleczyć żeby czegoś poważniejszego nie złapać! Powiedz , że nie czujesz się na siłach jesteś przemęczona lub coś takiego zawsze a i poszczypaj sobie policzki to zrobią Ci się czerwone!działa! ♥♥♥ kwasek cytrynowy wdychac przez nos-łzy leca jak grochy nie da sie ich zatrzymac oczy robia sie przekrwione nos czerwienieje ...poczatki choroby Powiedz Babci że się bardzo źle czujesz i weź sobie nalej przy niej gorącej herbaty. Do tej herbaty włóż termometr i ci naciągnie. Jak to nie to weź termometr i przyłóż do lampki jeżeli masz. Jak nie lampka to weź termometr i przyłóż do gorącego grzejnika. nie wiem powiedz że masz gorączkę i kręci ci się w głowie. Babcie już takie sa więc cię nie puści ;) MRBUCZ odpowiedział(a) o 21:03 Ja tam powiedziałbym, że nie chcę ci się iść i tyle, na moich rodziców to działa, a jak zapytają to powiedz co jest lub sprawdzian czy tam czasami nie mówię prawdy rodzicom, ale często tak jest, że trzeba jednak powiedzieć i może to teraz ? Moja Mama mówiła, że lepsza najgorsza prawda niż najgorsze kłamstwo, i jak coś to mogę powiedzieć o co chodzi, ale nie zmyślać, tylko na serio powiedzieć co jest, czemu nie chcę iść do szkoły. U mnie to działa (Często, ale nie przesadzać, będą zaległości) Jeśli dobrze się uczysz to spoko, możesz powiedzieć po prostu, że nie chcesz ;) blocked odpowiedział(a) o 18:11 Ja bym Ci radziła iść do skoro chcesz to zjedz ziemniaka i proszek do pieczenia popij colą . Nie wiem czy działa , ale powodzenia . do szkoły gimbusie. pozdrawiam :* mihas odpowiedział(a) o 22:26 Nie wiem czy bedziecie chcieli uzyc mojego sposobu bo jest zbyt bolesny wez idz rano do lazienki tak zeby nikt nie slyszal i nie widzial wez walnij se w nos tak aby ci krew poleciala powiedz mamie czy babci ze ci z nosa krew leci i do szkoly nie pojdziesz ja zrobilem tak 2 razy i zadzialalo mysle ze pomoglem Koxu211 odpowiedział(a) o 15:02 podetnij sobie żyły ale lekko tak tylko żeby trafić to szpitala na pare dni:) ale lepiej nie idz się uczyć :D wysraj sie w kiblu i powiedz że masz zielone g* a to dziwne. ( Naprawde to weź je z kibla i pomaluj farbą na to oznacza że coś z żąłądkiem xD Pomoc..? [LINK] Szkoła to szkoła! Do szkoły trzeba chodzić! I w żaden sposób nie oszukuj starszej babci! Jeśli opuścisz szkołę bez sensownie to potem będziesz się wstydzić na rozdaniu świadectw. Wszyscy dostaną dyplomy za staranne uczenie, a Ty w samym kącie będziesz siedzieć i ryczeć za złę świadectwo. A co najgorsza nie przejdziesz do kolejnej klasy! Tak! Dokładnie! Wszystko może się zawalić przez nie chodzenie do szkoły. Rób co chcesz. Ale lepiej mnie wysłuchaj. wypij szampon do włosów 3 dn gorączka 39 stopni i wymioty вєℓℓα ♥ odpowiedział(a) o 20:50 Po pierwsze dlaczego nie chcesz iść do szkoły ? Jest jakaś kartkówka czy sprawdzian ? Po prostu nie chce ci się iść ? Nie pójście do szkoły to żadne rozwiązanie. heh* odpowiedział(a) o 20:50 umyj włosy i z mokrymi wyjdż na dwór albo wyłóż głowe przez okno na jakieś 5 min,albo trzyj ręką czoło i policzki, polizki zrobią się czerwone i ciepłe a czoło gorące Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub
Jak powiedzieć o tym mamie, że chce zostać sama na noc jak oni wyjeżdżaja na noc z domu? 2010-08-26 11:39:21; Co powiedzieć mamie jak nie wruciłam do domu na noc ? 2012-07-17 12:48:50; jak powiedzieć mamie że chcę zostać wegeterianką? 2011-01-03 20:45:57; Co powiedzieć mamie żeby pozwoliła mi zostać w domu? 2017-03-13 23:30:13
Rodzice kładą duży nacisk na edukację swoich dzieci i osiąganie przez nie edukacyjnych sukcesów. Standardem jest oczekiwanie od swojej pociechy samych piątek, a do tego uczestnictwa w zajęciach dodatkowych i wygrywania konkursów czy olimpiad. Czasami natłok obowiązków przytłacza ucznia, który całkowicie wycofuje się z życia szkoły i za wszelką cenę chce uniknąć lekcji. Obecnie dzieci odczuwają dużą presję, nierzadko popadają w zaburzenia psychiczne. Szybkie tempo życia sprawia też, że kontakt z zabieganymi rodzicami bywa osłabiony. Stąd często o tym, że z dzieckiem dzieje się coś złego, rodzice dowiadują się, gdy zaczyna ono unikać chodzenia do szkoły. Dziecko nie chce chodzić do szkoły – przyczyny Powodów, przez które dziecko unika chodzenia do szkoły, może być bardzo wiele. Wymienić można kilka najczęściej spotykanych, związanych zarówno ze środowiskiem szkolnym, jak i z życiem rodzinnym ucznia: Specyficzne problemy z nauką dysleksja, dyskalkulia, dysgrafia Trudności w opanowaniu jednego lub wielu przedmiotów Nielubiany nauczyciel lub nauczyciele Brak porozumienia z grupą i brak kolegów Prześladowanie ze strony innego ucznia lub grupy uczniów Problemy rodzinne, kłótnie rodziców Duże życiowe zmiany: np. przeprowadzka, zmiana szkoły, przyjście na świat rodzeństwa Zaburzenia psychiczne Utrata bliskiej osoby Jak pomóc dziecku, które nie chce chodzić do szkoły? Jeśli dziecko sygnalizuje, że nie chce chodzić do szkoły, trzeba podejść do problemu ze spokojem i wyrozumiałością. Rodzice często złoszczą się na dzieci i zbyt łatwo zarzucają im rozleniwienie. Dziecko może przeżywać jednak bardzo poważne problemy, z którymi sobie nie radzi i boi się o nich mówić. Może wtedy uciekać od szkoły, sygnalizując, że dzieje się z nim coś złego. Dobrze jest dużo rozmawiać z dzieckiem, bacznie je słuchać i obserwować, aby dojść do sedna problemu. Zawsze trzeba dziecku okazać wsparcie i zrozumienie, aby czuło, że jesteśmy jego przyjacielem, a nie wrogiem. Zastraszanie i grożenie na niewiele się przyda. Dziecko płacze i symuluje, żeby nie iść do szkoły Dziecko, które nie chce iść do szkoły, czasami symuluje chorobę, aby uzyskać swój cel. Niekiedy zwolnienie z obowiązku pójścia na lekcje wymusza też płaczem. W takich sytuacjach trzeba sprawdzić, jaki jest jego prawdziwy stan zdrowia i w miarę rozsądku nie ulegać, a wysłać ucznia na lekcje. Jeśli dziecko nie chce wyznać, co je trapi w szkole, a zamiast tego kombinuje, warto porozmawiać z nauczycielem lub kolegami z klasy. Osoby postronne mogą rzucić światło na to, dlaczego dziecko jest tak zdesperowane i chwyta się każdego pomysłu, aby uniknąć szkoły. Konsekwencje niechodzenia przez dziecko do szkoły Gdy dziecko nie chce chodzić do szkoły, ważne jest, aby rodzice szybko zareagowali. Za niechęcią do uczestnictwa w życiu szkolnym na pewno kryje się coś więcej, niż dziecko na początku chce powiedzieć. Trzeba działać szybko, bo im dłużej dziecko będzie opuszczało lekcje, tym gorzej się to dla niego skończy. Czas spędzony w domu będzie tylko odpychał je od szkoły, a zaległości w lekcjach mogą mieć dla niego nieprzyjemne konsekwencje. Braki w nauce w porównaniu do innych uczniów, na pewno nie poprawią mu samopoczucia. Kiedy potrzebny jest psycholog? Zazwyczaj problemy dziecka można zakończyć okazaniem mu wsparcia, rozmową z nauczycielem czy zorganizowaniem dodatkowych korepetycji. Jednakże czasami obawy dziecka przyjmują tak poważny obrót, że przekształcają się w fobię szkolną. Jeśli dziecko przed pójściem do szkoły mówi o bólach brzucha i głowy, mdłościach, zawrotach głowy, a do tego miewa napady złości lub płaczu, jest duże ryzyko, że cierpi na fobię. Warto wtedy, jeśli objawy nie są wywołane inną chorobą, zabrać dziecko na wizytę u psychologa.